Posłaniec

    Posłaniec na którego czekano rozpaczliwie długo
    upragniony zwiastun zwycięstwa lub zagłady
    ociągał się z przybyciem – tragedia była bez dna

    W głębi chór skandował ciemne proroctwa i klątwy
    król – dynastyczna ryba – miotal  się w niepojętej sieci
    brak było drugiej koniecznej osoby – losu

    Epilog pewnie znał orzeł dąb wiatr morska fala
    widzowie na poły martwi oddychali płytko jak kamień
    Bogowie spali Noc cicha bez błyskawic

    Na koniec przybył ów goniec w masce z krwi błota lamentu
    wydawał niezrozumiałe okrzyki pokazywał ręką na Wschód
    to było gorsze niż śmierć bo ani litośći ni trwogi
    a każdy w ostatniej chwili pragnie oczyszczenia